Saturday, August 23, 2008
സലാം ഇന്ത്യാ………….
ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യദിനവും കൂടി……..അറുപത്തൊന്നാം സ്വാതന്ത്ര്യദിനം. ഷഷ്ടിപൂര്ത്തി കഴിഞ്ഞവര്ഷമായിരുന്നല്ലോ? നേട്ടങ്ങളുടെ കണക്കു നിരത്തിവച്ചു പറയാനേറെക്കാണും, നേതാക്കള്ക്കു. നേട്ടം ഉണ്ടായിട്ടില്ലെന്നുമില്ല. ആഗോളവല്ക്കരണത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങളേ എവിടെയും കാണാനുള്ളൂ. മുംബൈയുടെ മുഖമുദ്ര മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന പടുകൂറ്റന് ഫ്ലൈ ഓവറുകള്, വര്ദ്ധിച്ചുകൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്ന അനസ്യൂതമായ വാഹനങ്ങളുടെ ഒഴുക്കു, ദൈനംദിനം പുതിയതായി വന്നുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന് പടുകൂറ്റന് കെട്ടിടങ്ങള്, മാളുകള്, മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവിതരീതികള്, ശിഥിലമായിക്കൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്ന കുടുംബബന്ധങ്ങള്….മാറ്റങ്ങളുടെ ഈ ലോകത്തു ഒട്ടേറെക്കാണും പറയാന്. മുംബൈ വളരുന്നു… ഇന്ത്യ വളരുന്നു.
മാറ്റം വരുത്തേണ്ട ഒരു പാടു മേഖലകള് ഇനിയും കിടക്കുന്നു…ഈ ചിത്രമൊന്നു [...]
Thursday, August 21, 2008
വഴിപോക്കര് വരാത്ത വഴിയമ്പലത്തില്
കാത്തിരിക്കുന്നവളെ
നിന്റെ കാല്ത്തളകളുടെ ശബ്ദം
നിന്റെ കൈവളകളുടെ കൊഞ്ചല്
നിന്റെ പൊട്ടിച്ചിരികളിലൂറും
സന്തോഷത്തിന്റെ അലയടി
അതിന്നും മുഴങ്ങുന്നു
അകലെയെവിടെയോ
അറിവിന്റെ തീരം തേടി
നിറവിന്റെ നാളെയ്ക്കായി
അലയുന്ന നാളുകളില്
വിത്തും കൈക്കൊട്ടും
പാടുന്ന കിളികളും
പുത്തരിക്കണ്ടങ്ങളും
നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഴയും
ഓര്മ്മകളിലൊഴുകിയെത്തുമ്പോള്
ഒരോലപ്പീപ്പിയുടെ ശബ്ദം
എവിടെയോ കേള്ക്കുന്നുവോ?
വാഴക്കുടപ്പന്റെ തേനുണ്ണാനെത്തും
അണ്ണാര്ക്കണ്ണന്മാരുടെ
ചിലക്കല് കേള്ക്കാനില്ലേ?
വിഷുവിനും ഓണത്തിനും
വിരുന്നുകാരനായെത്തും സമൃദ്ധിയ്ക്കായി
ഞാനീ പെടാപ്പാടു പെടുമ്പോള്
ഈ ഓര്മ്മകള് മാത്രമെനിയ്ക്കു കൂട്ടു,
നിനക്കു തുടരാം നിന്റെ
അനന്തമായ ഈ കാത്തിരിപ്പു.
എനിക്കില്ല നല്കാനായ്
വാഗ്ദാനങ്ങളോ വാക്കുകളോ
വരണ്ട നാവിലൊരിറ്റു വെള്ളമിറ്റാന്
വഴിയമ്പലവും കാണ്മാനില്ല
എങ്കിലും അറിയുന്നു നിന് സാന്നിദ്ധ്യം
കുളിരേകുന്നു നിന് ചിന്തകള്
പകലിനും രാത്രിയ്ക്കും സംഗമത്തിന്
മധുരപ്രതീക്ഷ തന്നാശമാത്രം!
Wednesday, August 20, 2008
ഇനിയുമൊരു രാത്രിയ്ക്കു കാതോര്ത്തിടാന് വയ്യ
ഇനിയും പ്രതീക്ഷകളില്ലെന് മനസ്സിലും
ഒരു സുപ്രഭാതത്തിനായ് വച്ചു നീട്ടിടും
കരുണയ്ക്കു നന്ദി, യറിയുന്നു നിന്നെ ഞാന്
അമിതവാത്സല്യത്തിനമ്മേ നിനക്കിന്നു
പറയുവതെങ്ങനെ വാക്കെന്നറിവീല
ഒരുതുണയെന്നുമായ് നീയടുത്തേകിയ-
നറുനിമിഷങ്ങളെന് സ്വപ്നമായ് മാറുമോ?
കഴിവില്ല നേരിടാനീജിവിതത്തിനെ-
ക്കഴിവില്ല കാലരഥത്തിനെ മാറ്റുവാന്
പറയൂ, മനുഷ്യനെന്തീവിധമാകുന്നു?
സഹജവികാരങ്ങള് മാറിവന്നീടുന്നു?
ഒരുവിനാശത്തിനായ് വിത്തിതു പാകുന്നു?
ഒരുവേള സ്വന്തം വിനാശം കൊതിയ്ക്കുന്നു?
അറിവുകൊണ്ടെന്തേയതൊന്നുമേ നേടീല-
യകലുന്ന ബന്ധങ്ങളെന്തേ ശിഥിലമായ്
അമരുന്ന ഗദ്ഗദമാരുമേ കേള്പ്പില്ല-
യടരും ചുടുകണ്ണീരാരുമേ കാണില്ല?
ഒരുവനവനിലേ ശ്രദ്ധയെന്നെങ്കിലും
പരിഭവമില്ല, യിതല്ലേ കലിയുഗം?
കരയൂ മനസ്വിനീ, കാതോര്ത്തിടുകിനി
യുയരുമിവിടെയൊരു യുദ്ധ കാഹളം!
ഹേയ് ടാക്സി…….ഏയ്… ഓട്ടോ……
‘‘ടാക്സി/ഓട്ടോ വിളിയ്ക്കുമ്പോള് ഡ്രൈവറെ ഒന്നു ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടാവണേ…‘
പലപ്പോഴും പുറത്തിറങ്ങാന്നേരം കിട്ടുന്ന ഉപദേശം. കാരണമുണ്ടു. ഇവിടെ ഇവരുടെ പറ്റിക്കപ്പെടലിനു ഇരയാവാത്തവര് കുറവു. ഒരുപക്ഷേ എല്ലാസ്ഥലങ്ങളിലും ഇതു സംഭവിയ്ക്കുന്നുണ്ടാവാം. പക്ഷേ ചിലപ്പോള് ഇവിടെ ഇതൊരല്പം കൂടുതലാണെന്നു തോന്നിപ്പോകാറുണ്ടു, ചില അനുഭവങ്ങള് നോക്കുമ്പോള്.
പലപ്പോഴും മീറ്റര് റീഡിംഗ് ടാമ്പെറീംഗ് ചെയ്യുന്നതു മനസ്സിലാകാറുണ്ടു. വിട്ടുകൊടുക്കാറില്ല. 10 രൂപ കൂടുതല് കൊടുക്കുന്നതിലല്ല, പറ്റിക്കപ്പെടുന്നതിലെ പ്രതിഷേധം കാണിക്കാനായിട്ടു ആര്.ടി.ഓ. ഓഫീസിലെ ഇല്ലാത്ത ഭായിയുടെ പേരു പറഞ്ഞും വണ്ടിയുടെ നമ്പര് നോട്ടുചെയ്തുമൊക്കെ [...]
മുംബൈ ഡബ്ബാവാലാസ് ………. നഗരത്തിന്റെ അന്നദാതാക്കള്
ഇതാ ഈ ഫോട്ടോ കണ്ടില്ലേ? മരം കൊണ്ടു നീളത്തിലുണ്ടാക്കിയ കാരിയറില് ഒതുക്കി വച്ചതും കൈയ്യിലും തോളിലുമൊക്കെ തൂക്കിയതുമായ ഡബ്ബ്ബകള് കണ്ടോ? അതില് ഉച്ചഭക്ഷണമാണു. സ്നേഹപൂര്വം പ്രിയപ്പെട്ടവര്ക്കായി വീടുകളില് തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടവ. ഇവര് അതിന്റെ വാഹകരാണു. മുംബൈയില് ഇതൊരൊറ്റപ്പെട്ട കാഴ്ചയല്ല. ഇതു വളരെ സുപരിചിതമായ ഒരു കാഴ്ച മാത്രം. ഓ…ഇതിലിത്ര പറയാനെന്തിരിയ്ക്കുന്നുവെന്നു തോന്നുന്നുണ്ടാവും, ഇല്ലെ? കയ്യില് പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോവാന് പറ്റാത്തവര് ഡബ്ബാവാല വഴി ഭക്ഷണം വീട്ടില് നിന്നും ഓഫീസിലേയ്ക്കെത്തിക്കുന്നു. അത്ര തന്നെ. ശരി, [...]
ഇന്നുച്ച്യ്ക്കു ബാഗളൂരില് ബോംബുകള് പൊട്ടി…സീരിയല് ബ്ലാസ്റ്റ്സ്. വിവരമറിഞ്ഞതും പ്രിയപ്പെട്ടവരെക്കുറിച്ചുളള വേവലാതി. ടെലിഫോണ് ചെയ്തപ്പോഴറിഞ്ഞു,, ലൈനൊക്കെ ജാം ആണെന്നു. വിവരം കിട്ടി, എസ്.എം.എസ് വഴിയും ജി ടോക്കുവഴിയുമായും പിന്നെ മൊബൈലിലുമായി. ഒന്നും പേടിയ്ക്കാനില്ലെന്നു പതിവു പോലെത്തന്നെ ഭരണനേതാക്കളുടെ സ്വാന്തനവും ഒഴുകിയെത്തി. നഷ്ടപ്പെട്ട ജീവനുകള്ക്കുള്ള വിലപറച്ചിലുമുണ്ടായിരുന്നു. ഭാഗ്യത്തിനു മരിച്ചവരുടെയും പരിക്കേറ്റവരുടേയും എണ്ണം കുറവു. എത്രയോ ഇരട്ടി വേണമെങ്കില് ആകാമായിരുന്നു.
ഇതിവിടെ മുംബൈ അനുഭവിച്ചതാണല്ലൊ? നഗരത്തിന്റെ മുഖത്തെ ആദ്യവൈകൃതം 1993 ല് ആയിരുന്നു. ഇന്നും ഉറങ്ങാത്ത മുറിപ്പാടുകളും [...]
ഇന്നിന്റെ കയ്പുനീരിലുപ്പും
ഇന്നലെയുടെ സ്വപ്നത്തിന് ചിറകും
ആരു കൊടുത്തു?
മനസ്സില് അനുഭൂതിയുടെ
ആത്മസംതൃപ്തിയുടെ
സുഖദമായ വീചികള്
ആരൊഴുക്കി?
നനുത്തകാറ്റിന്റെ തലോടല്
ചാറ്റല് മഴയുടെ തണുപ്പു
ഓര്മ്മകളുണരുന്നോ?
സ്വപ്നലോകങ്ങളില്
നീര്ക്കുമിളകളായ്
വേഴാമ്പലുകളായ്
ആരാരെത്തുന്നു?
വിടരാന് വെമ്പുന്ന പൂക്കളും
നുണയാനെത്തുന്ന ശലഭവും
നിറമേറ്റുവതെന്തേ?
കതിര്ക്കുലകള്
കാറ്റിലാടുന്ന വയലേലകള്
കാണാപ്പുറം തേടിപ്പോയ്
നീയാര്ക്കുവേണ്ടി
കാത്തിരിപ്പൂ?
പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ദുസ്സ്വപ്നങ്ങള്
നിന്നെത്തേടിയെത്തവേ
ഒന്നുറക്കെ കരയാനാവാതെ
നീയെന്തേ നില്പ്പൂ?
കോലം കെട്ടുപോയ ഇന്നലെയുടെ
മുഖത്തെയ്ക്കൊന്നു തുപ്പാന്
ആവതില്ലാതെ പോയോ?
നിനക്കു നിലനില്പ്പു പ്രശ്നം
എനിക്കു ചിരിക്കാനും മോഹം
വിഴുപ്പുഗന്ധം പേറിയെത്തുന്ന
വടക്കന് കാറ്റിനെ നോക്കി
ഒന്നു കൊഞ്ഞനം കുത്താന്
എനിക്കെത്ര മോഹം!
ഒന്നും നേടാനല്ല
ഒന്നിനുമടിയറവോതാതിരിയ്ക്കാനായ് മാത്രം!