Jyothirmayam

ഇരുട്ടില്‍ ഞാനെത്തിയതറിയാ,നെന്താണാവോ-
യിരുട്ടിന്നിവിടെ നിന്‍ ഹൃദയത്തിലു,മൊരു-
തരിയ്ക്കു വെട്ടം കാട്ടാന്‍ മറന്നോ. മനസ്സിനെ-
യടച്ചെന്തിനേ വച്ചൂ, മാറുമീ ഭാവമന്യം.
കണക്കൊക്കെ തീര്‍ത്തിടാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ മനുഷ്യനു
ചിരിയ്ക്കാനായീടുമോ, മനസ്സിന്‍ വാതായനം
തുറക്കുംനേരം കൂട്ടു ശൂന്യത മാത്രം, തീര്‍ത്തും
വെറുപ്പിന്‍ നിറം പൊതിഞ്ഞീടും നിന്‍ മനസ്സതി-
നൊരിയ്ക്കല്‍പ്പോലും വയ്യ ചിന്തിയ്ക്കാ, നാര്‍ക്കോവേണ്ടി
വിഴുപ്പിന്‍ ഭാണ്ഡമിതു ചുമക്കുന്നോ നീ,യൊപ്പ-
മുരുകുന്നുവോ സ്വയം, വേദനയറിവൂ ഞാന്‍
കരയാനല്ലാതെനിയ്ക്കെന്തു ചെയ്യുവാനാകും
കഴിഞ്ഞ നാളിന്നോര്‍മ്മയലട്ടീടുന്നു നൂനം.
പകര്‍ന്നില്ലേ ഞാന്‍ സ്വയം കത്തിച്ച വെളിച്ചത്തി-
ലൊരു നൂറു വട്ടമായെണ്ണ സ്നേഹത്താല്‍, പിന്നെ
തെളിച്ചു തിരി, നിന്റെ പുഞ്ചിരി കണ്ടു , സ്വയ-
മടഞ്ഞു സായൂജ്യവും, മനസ്സും കുളിര്‍ന്ന നാള്‍
അതൊക്കെ സ്വപ്നം [...]