Home –  Archive
Monthly Archives: Dec 2009

ക്രിസ്തുമസ് ദിനാശംസകൾ!

കന്യാമറിയത്തിൻ ചാരത്തു വന്നന്നു

ഗബ്രിയേൽ മാലാഖയോതി

നിന്നെത്തി രഞ്ഞെടുത്തല്ലോ പിതാവിന്നു

ദൈവസുതന്നമ്മയാകാൻ

ബെതലഹേമിൽ ജന്മമേകീ തൊഴുത്തിലായ്

പുൽക്കൂട്ടിൽ പാടിയുറക്കി

പുണ്യജനനമറിഞ്ഞെത്തി കാഴ്ച്ചയും

കൊണ്ടന്നു മൂന്നിടയന്മാർ

തങ്ങൾ തൻ രക്ഷകൻ വന്നെന്നറിഞ്ഞൊട്ടു

സന്തോഷാശ്രുക്കൾ പൊഴിച്ചു

മണ്ണിൽ ദുരിതമനുഭവിയ്ക്കുന്നവർ.

ഭാരം ചുമക്കുന്ന  മർത്ത്യർ,

അധ്വാനിയ്ക്കുന്നവ,നെല്ലാർക്കുമായൊരു

കർത്താവിതത്താണി നീ താൻ

.

ഇന്നിതാ വീണ്ടും വരുന്നല്ലൊ ക്രിസ്തുമസ്

പുണ്യജന്മത്തിന്നോർമ്മ പേറി

കുഞ്ഞാടുകൾക്കൊക്കെ രക്ഷകനായുള്ള

യേശുദേവൻ കഥയോതി

ദൈവസുതനന്നു ജന്മമെടുത്തിങ്ങു

സ്നേഹസന്ദേശം പരത്താൻ

ശാന്തി തൻ പാതകൾ കാട്ടുവാൻ ഭൂമിയിൽ

ദൈവഭയം വളർത്തീടാൻ

നൻമ നിറയട്ടെ ഭൂമിയിൽനമ്മൾക്കി-

ന്നൊന്നായി ഗാഥകൾ പാടാം

ഉണ്ണിയാം യേശുവെക്കണ്ടിടാമന്യോന്യം

ക്രിസ്തുമസ് ആശംസ നേരാം.

.

അമ്മേ…ജഗദംബികേ…മൂകാംബികേ….

അവിചാരിതമായിതാ ഒരിയ്ക്കൽക്കൂടി മൂകാംബികയിലേയ്ക്കൊരു ക്ഷണം .അത്ഭുതം തോന്നി.രണ്ടുവർഷം മുൻപാണു ആദ്യമായി മൂകാംബികയിൽ‌ പോയതു . അന്നനുഭവിച്ച അനിർവചനീയമായ ആനന്ദം ഇനിയും എന്നെ വിട്ടു പിരിഞ്ഞില്ല. മറ്റു രണ്ടു കുടുംബ സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പം ഞങ്ങളും കുടുംബ സമേതം തന്നെയാണു അന്നു പോയതു. പലരും പറഞ്ഞും കേട്ടുമുള്ള അറിവു മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, എനിയ്ക്കു. സന്നിധാനത്തിലെത്തിയപ്പോൾ കിട്ടിയ അസാധാരണമായ മാനസികമ്സ്സ്യ്സ് ഉണർവു  ഒരു പുതിയ അനുഭവമായി മാറി. ഒരു പാടു മുൻപു തന്നെ ഇവിടെ  വരേണ്ടിയതായിരുന്നെന്ന  തോന്നലിനൊപ്പം തന്നെ ധാരാളമായി വന്നിട്ടുള്ള സ്ഥലമെന്ന തോന്നലും ഉണ്ടായി. അന്നു തൊഴലും കൂടെ വന്നിരുന്ന ഒരു ബന്ധുവിന്റെ കുട്ടിയുടെ എഴുത്തിനിരുത്തലും ഉണ്ടായി. വൈകീട്ടു തൊഴുതു വന്ന ശേഷം സരസ്വതീ മണ്ഡപത്തിലിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വന്നിരുന്ന കലാമണ്ഡലം ഗിരീശൻ കീർത്തനങ്ങളാലാപിയ്ക്കുന്ന നേരത്തു കയ്യിലിരുന്ന ഒരു തുണ്ടു കടലാസ്സിൽ നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ടൊരു ശ്ലോകം തീർത്തതും ഗിരീശൻ തന്നെ അതു അവിടെ പാടിയതും അവാച്യമായ അനുഭൂതി നേടിത്തന്നു. കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുശേഷം ആദ്യമായി എഴുതിയതു അന്നായിരുന്നു.കുട്ടികളും മീഡിയ ഫീൽഡിലായതിനാൽ വളരെ ഭക്തിപൂർവ്വം പ്രാർത്ഥിച്ചു സംതൃപ്തരായി.തിരിച്ചു  വന്നപ്പോൾ ദേവിയുടെ ദർശനത്താലുള്ള നവോന്മേഷം കൂടുതൽ കൂടുതൽ എഴുതാനായി എന്നെ പ്രേരിപ്പിയ്ക്കുകയും അതുവരെയുണ്ടായിരുന്ന മടി കളഞ്ഞു ഞാൻ തുടങ്ങി വച്ചിരുന്ന എന്റെ ബ്ളോഗ് ആയ www.jyothirmayam.com സമ്പന്നമാക്കാനും എനിയ്ക്കു കഴിഞ്ഞു. ആത്മവിശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കൽ വഴി മുന്നോട്ടു പോകാനുള്ള ത്വര അതു വരെ അറിയാത്ത പല വാതിലുകളും എനിയ്ക്കു തുറന്നു തന്നു. കേട്ടിട്ടുണ്ടു, മൂകാംബികയിൽ ദേവി വിളിച്ചാൽ മാത്രമേ പോകാനൊക്കൂ എന്നു. എന്റെ കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല, അനുഭവത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിലായി.ഇഷ്ടപ്പെട്ട ജോലി കിട്ടാനായി കുട്ടികളുടെ പേരിൽ എന്തു വഴിപാടു ചെയ്യണമെന്ന ചോദ്യത്തിനു അതിനായി പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ മാത്രം മതിയെന്നായിരുന്നു പൂജാരിയുടെ മറുപടി. എല്ലാ കടാക്ഷത്തിനും ദേവിയെ അനുസ്മരിച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ ഇതാ വരുന്നു വീണ്ടും വിളി. എങ്ങിനെ അത്ഭുതപ്പെടാതിരിയ്ക്കും?കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം വാഹനം ബുക്കു ചെയ്തു റോഡു വഴിയാണു മുംബൈയിൽ നിന്നും മൂകാംബികയ്ക്കു പോയതു. ബുദ്ധിമുട്ടു കുറയ്ക്കാനായി ഇത്തവണ റെയിൽ വഴിയാണു ടിക്കറ്റെടുത്തതു. മത്സ്യഗന്ധ എക്സ്പ്രസ്സിൽ. ആകപ്പാടെ 25 പേർ.മുംബൈ ലോകമാന്യ തിലക് ടെർമിനസ്സിൽ നിന്നും ഉച്ചയ്ക്കു 2മണിയോടെ പുറപ്പെടുന്ന മത്സ്യഗന്ധ ഭട്ക്കലിനും കുന്ദാപുരത്തിനും ഇടയിലുള്ള വളരെ  ചെറിയ സ്റ്റേഷൻ ആയ ബൈന്ദൂർ മൂകാംബികറോഡിൽ രാവിലെ 5.25നു എത്തേണ്ടതിനു പകരം വൈകി എത്തിയതു  7 മണിയോടെയാണു.മറ്റു ചില ബന്ധുക്കൾ നേരിയ്ട്ടും മൂകാംബികയിലേയ്ക്കു നാട്ടിൽ നിന്നുമെത്തി.നേരത്തെ തന്നെ  താമസസ്ഥലം, അവിടെയെത്താൻ വാഹനം എന്നിവയൊക്കെ ബുക്കു ചെയ്തിരുന്നു. ബൈന്ദൂർ –മൂകാംബികാറോഡിൽ വണ്ടിയിറങ്ങൂമ്പോൾ വാഹനം റെഡി. ഏതാണ്ടു 45 മിനിറ്റു നേരത്തെ യാത്രയ്ക്കുശേഷം മൂകാംബികയിൽ ഗസ്റ്റുഹൌസിൽ എത്തി. പ്രഭാതപരിപാടികളും കുളിയും കഴിഞ്ഞതും നേരെ അമ്പലത്തിലേയ്ക്കു.

നഗ്നപാദയായി അമ്പലത്തിലേയ്ക്കു നടക്കുന്ന സമയം മനസ്സിൽ പല ചിന്തകളും കടന്നു കൂടി. സന്നിധാനത്തിലെത്താനും ദേവിയെ കാണാനും തിടുക്കമായി. തൊട്ടടുത്തു തന്നെയുള്ള പഞ്ചമുഖഗണപതികോവിലിൽ തൊഴുത ശേഷമാണു മൂകാംബികയെ തൊഴാൻ പോയതു. റോഡിൽ നിറയെ പശുക്കൾ. പൂക്കളും പൂജാദ്രവ്യങ്ങളും വിൽക്കുന്നവരുടെ  നിരന്തരമായ വിളി. പടിഞ്ഞാറെ ഗോപുരത്തിലൂടെ കടന്നു മെറ്റൽ ഡോറിലൂടെ അകത്തു കടന്നു ചുറ്റമ്പലത്തിലെത്തി.നടയ്ക്കൽ നിന്നു തൊഴുതു.അകത്തു വളരേ ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷം.അൽ‌പ്പം തിരക്കുള്ളതിനാൽ ലൈനിൽ അൽ‌പ്പനേരം നിന്നാണു  അകത്തു കടന്നതു. നടയ്ക്കു നേരെ നിന്നു തൊഴുന്ന സമയത്തു മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കാൻ വ്യഥാ ശ്രമിച്ചു. എന്താണു പ്രാർത്ഥിയ്ക്കേണ്ടതെന്നറിയുന്നില്ല. കണ്ണടച്ചു കൈ കൂപ്പാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. അദ്വൈതാചാര്യൻ കൺകുളിർക്കേകണ്ടു സായൂജ്യമടഞ്ഞ ശക്തിസ്വരൂപിണി.(ഇന്നും ഇവിടുത്തെ പൂജയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ആദി ശങ്കരൻ നിശ്ചയിച്ചു വച്ചതു തന്നെ.)ശംഖചക്രാഭയാഭീഷ്ട ഹസ്തയും പത്മാസനസ്ഥിതയുമായ പരബ്രഹ്മസ്വരൂപിണി. ജാതി മത ഭേദമെന്യേ ദശലക്ഷ്ങ്ങൾ അറിവിന്റെ വെട്ടത്തിലേയ്ക്കു കുട്ടികളെ ഹരിശ്രീ കുറിയ്പ്പിയ്ക്കാനായെത്തുന്ന  ദിവ്യ സന്നിധി. രോമകൂപങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. ദേവിയുടെ മുഖത്തെ ഭാവം അളക്കാനാവുന്നില്ല. ബ്രാഹ്മിയും, വൈഷ്ണവിയും, ശാംഭവിയും, കുമാരിയും, ഇന്ദ്രാണിയും, വാരാഹിയും, ഭദ്രയും, വീരഭദ്രനും, ഗണപതിയും മൂകാസുര നിഗ്രഹത്തിനായി തങ്ങളുടെ ശക്തികളെ ഏകീകരിച്ചപ്പോഴുണ്ടായ ശക്തിസ്വരൂപിണി. വിശ്വജനനി.ആമുഖത്തു ഇല്ലാത്ത ഭാവങ്ങൾ എന്തുണ്ടു? മുന്നിലായി കോലമഹർഷി പൂജിച്ചിരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തേയും മനസ്സിൽ കണ്ടു തൊഴാൻ മറന്നില്ല. അറിയാവുന്ന സരസ്വതീ സ്തോത്രങ്ങളും ഉരുവിട്ടു.എന്തെല്ലാമോ വികാരങ്ങൾ മനസ്സിനെ കീഴടക്കിയ പ്രതീതി. അറിയാതെ ഒരു  തണുപ്പു മനസ്സിലേയ്ക്കു അരിച്ചിറങ്ങിവരുന്നതുപോലെ. നാലമ്പലത്തിണ്ണയിൽ കയറിനിന്നു വീണ്ടും അല്പനേരം ധ്യാനിച്ചു. തൊഴുതു നിന്നിരുന്ന ഒരു ഭക്തൻ വളരെ ദയവോടെ മതിയാവോളം തൊഴാനായി സ്ഥലം മാറിത്തന്നു. ചുറ്റമ്പലത്തിലെ ശങ്കരപീഠത്തിനു മുന്നിൽ  ആദിശങ്കരനെ അനുസ്മരിച്ചു വണങ്ങി. നമസ്ക്കരിച്ചശേഷം മറ്റു ദേവന്മാരായ അറുമുഖൻ, പാർത്ഥേശ്വരൻ, നഞ്ജുണ്ഡേശ്വരൻ, പഞ്ചമുഖ ഗണപതി, ഹനുമാൻ, വീരഭദ്രൻ, ഗോവർദ്ധനോദ്ധാരിയായ കൃഷ്ണൻ എന്നിവരേയും തൊഴുത ശേഷം സരസ്വതീ മണ്ഡപത്തിലിരുന്നു അൽ‌പ്പനേരം പ്രാർത്ഥിച്ചു. പ്രഭാതഭക്ഷണശേഷം കുടജാദ്രി കയറാനായിരുന്നു പ്ളാൻ.

കുടജാദ്രി

മൃതസഞ്ജീവനികൊണ്ടുവരാനായി പോയ ഹനുമാൻ, മരുന്നുകൾ തിരിച്ചറിയാനാകാതെ മലയുമെടുത്തു മടങ്ങുന്ന നേരത്തു മലയുടെ കഷ്ണങ്ങൾ വീണുണ്ടായതാണു കുടജാദ്രിയെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ഇതു സമുദ്ര നിരപ്പിൽ നിന്നും 4500 അടി ഉയരത്തിലാണു സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതു.കുടജാദ്രിയെക്കുറിച്ചു ധാരാളം കേട്ടിട്ടുണ്ടു. എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിനെ സ്വാധീനിച്ച കുടജാദ്രിയിൽ…എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഗാനം  കേൾക്കാത്തവരുണ്ടാകില്ല. വളരെയേറെ മോഹിച്ചെങ്കിലും കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം നടക്കാതെ പോയ ഒരാഗ്രഹമായിരുന്നു കുടജാദ്രിയിൽ പോകൽ.  കൊല്ലൂരിൽ നിന്നും  നോക്കിയാൽ ഏത്താണ്ടു 25 കിലോമീറ്റർ അകലെയായി തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന കുടജാദ്രിയുടെ മനോമോഹനമായ ദൃശ്യം കാണാനാകും.കരൻ കട്ടെ അല്ലെങ്കിൽ നാഗോഡ് വരെ വേണമെങ്കിൽ ബസ്സിൽ പോകാമെങ്കിലും ഞങ്ങൾ മൂകാംബികയിൽ നിന്നു തന്നെ ജീപ് ഏർപ്പാടു ചെയ്യുകയാണുണ്ടായതു. നാഗ്ഗോഡയിൽ ഒരു ചെറിയ ചെക്ക് പോസ്റ്റ് ഉണ്ടു. ഇനിയങ്ങോട്ടു വഴി അൽ‌പ്പം മോശം തന്നെ. എത്തിച്ചേരുന്നതു പുൽത്തകിടികളും മേടുകളും നിറഞ്ഞ പ്രദേശങ്ങളിലാണു. ഇന്ത്യയിൽ ഇത്രയും നല്ല മെഡോസ്  ഉണ്ടെന്നതു തന്നെ ഒരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു. ഒരു വശം പുൽത്തകിടികൾ നിറഞ്ഞ മേട , മറു വശം അഗാധമായ മലയിടുക്കുകൾ. താഴ്വാരങ്ങൾ. അകലെ കുടജാദ്രി മാടി വിളിയ്ക്കുന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ കാട്ടുപോത്തുകളെയും പുലിയേയുമൊക്കെ കാണാറുണ്ടെന്നു ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഒന്നും കണ്ടില്ല. പച്ചപ്പുല്ലുമൂടിയ സമതലങ്ങൾ കാൻ വാസു പോലെ പരന്നു കിടക്കുന്ന ഈ പ്രദേശം മനസ്സിൽ എത്ര ഒപ്പിയെടുത്താലും മതി വരില്ല. ജീപ്പിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി അവിടെയെല്ലാം നടക്കുവാനാണു തോന്നിയതു.  ഏതാണ്ടു 8 കിലോമീറ്ററോളം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു തുറന്ന സ്ഥലത്തെത്തി. ഇവിടെ ആൾത്താമസം ഉണ്ടു. ഒരു ചെറിയ ചായക്കടയും കണ്ടു. ഞങ്ങളുടെ ഡ്രൈവർ താഴെയിറങ്ങി, ജീപ്പിന്റെ മുൻ വശത്തെ ഗ്ളാസ് ഉയർത്തി വച്ചു. പൊടി പടലം വന്നു മൂടി ഗ്ളാസിൽക്കൂടി ഒന്നും കാണാനാവതെ വരും. ഇനിയങ്ങോട്ടു വഴി ഏതാണ്ടു പത്തു കിലോമീറ്റർ കാണും, തീരെ മോശം, അതിദുർഘടമാണു താനും. കയറാൻ ഒരു മണിക്കൂറെങ്കിലും സമയമെടുക്കും.അത്ര പതുക്കെയേ മുന്നോട്ടു പോകാനാവൂ.മന:പൂർവ്വമായി വഴി നന്നാക്കാതിരിയ്ക്കുകയാണു കർണ്ണാടക സർക്കാർ. കാരണം പിന്നെ സിവിലൈസേഷൻ കൂടുതലാവുകയും പവിത്രമായ ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ നൈർമ്മല്യം നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുമെന്ന ഭയത്താൽ. ഒരു സിഗററ്റും വലിച്ചൂതി ഉഷാറായി സീറ്റിലിരുന്ന ഡ്രൈവർ ഏതോ കന്നഡ പാട്ടു പാടാൻ തുടങ്ങി. വഴി മുന്നോട്ടു പോകുംതോറും കൂടുതൽ ക്കൂടുതൽ മോശമായി.ഡ്രൈവർ വാചാലനായി. കഴിഞ്ഞ 22 വർഷമായി ഈ റൂട്ടിൽ വണ്ടി ഓടിയ്ക്കുന്നു. മുകളിലേയ്ക്കു ദുഷ്ക്കരമായ കേറ്റം, 48 ഹെയർപിൻ വളവുകൾ. ഒരു വശത്തു മലയും മറുവശത്തു അഗാധതയും. കുലുങ്ങിക്കുലുങ്ങിയാണു യാത്ര. കുടജാദ്രിയ്ക്കു പുറപ്പെടുമ്പോൾ തന്നെ പലരും പറഞ്ഞിരുന്നു, ഭക്ഷണം മിതമായി കഴിച്ചാൽ മതി,ഛർദ്ദിയ്ക്കാൻ തോന്നിയെന്നു വരുമെന്നു. ചിലരൊക്കെ സംശയം പറഞ്ഞെങ്കിലും ആരും ഛർദ്ദിയ്ക്കയുണ്ടായില്ല ഭാഗ്യത്തിനു. ചുറ്റും മനോഹരമായ ദൃശ്യങ്ങൾ, പക്ഷേ ആസ്വദിയ്ക്കാനുള്ള മനസ്ഥിതിയിലായിരുന്നില്ല പലരും. ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ ഹെയർപിൻ വളവിന്റെ വീതി കുറവു ശരിയ്ക്കും ഭയപ്പെടുത്തി. പലപ്പോഴും ഇത്തരം യാത്രകളിൽ കുട്ടികളും സ്ത്രീകളും കരയാറുണ്ടത്രെ! തൊട്ടു പുറകിലായി വന്നിരുന്ന മറ്റൊരു ജീപ്പിന്റെ ചലനം കണ്ടപ്പോഴാണു ശരിയ്ക്കും കാര്യം മനസ്സിലായതു. എന്തായാലും കുഴപ്പമൊന്നും കൂടാതെ ഞങ്ങൾ മുകളിലെത്തിയപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കൂടെയുള്ളവർ വന്നിരുന്ന മറ്റു രണ്ടു ജീപ്പുകളും അവിടെ എത്ത്ക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഞങ്ങളുടെ ജീപ്പു പാർക്കു ചെയ്തതു ഒരൽ‌പ്പം മുകളിലിലായി മൂലസ്ഥാനത്തെ അമ്പലത്തിനുതൊട്ടായാണു. അഡിഗകളുടെ ഭവനവും അതിനോടു ചേർന്നുള്ള  രണ്ടുക്ഷേത്രങ്ങളും തൊട്ടുള്ള തണുപ്പേറിയ വെള്ളമുള്ള കൊച്ചു കുളവും മറക്കാനാവാത്ത കാഴ്ച്ചയാണു. കുറേ വെള്ളമെടുത്തു തലയിലും മുഖത്തുമൊഴിച്ചു. ഒരു നവോന്മേഷം വന്നപോലെ. അമ്പലത്തിൽ തൊഴുതു. ഇനി മുകളിലേയ്ക്കു കയറ്റം നടന്നു കയറണം. ഒന്നര മണിക്കൂർ സമയമെടുക്കുമെന്നാണു പറഞ്ഞതു. ഉത്സാഹത്തോടെ ഞങ്ങൾ കയറ്റം തുടങ്ങി.ചുറ്റുമുള്ള ഹരിതാഭ നിറഞ്ഞ ദൃശ്യങ്ങൾ കയറ്റത്തിന്റെ ആയാസം കുറച്ചു തന്നു.പലയിടത്തും കാട്ടുപുഷ്പ്പങ്ങൾ ഗന്ധം പരത്തി നിൽക്കുന്നു. അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ കയറ്റം അരമണിക്കൂറിലധികം കയറിയ ശേഷം ഞങ്ങൾക്കു തിരിച്ചിറങ്ങേണ്ടി വന്നു. കൂട്ടത്തിൽ കുട്ടികളും ഇനിയും മുകളിലേയ്ക്കു കയറാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. മുകളിൽ കോലമഹർഷി തപം ചെയ്ത സ്ഥലവും ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യർ പരമോന്നത സമാധിയിൽ ലയിച്ചു സർവജ്ഞപീഠം കയറിയ കരിങ്കൽ മണ്ഡപവും ഗണപതി ഗുഹയും ചിത്രമൂലയും അംബാവനവും  ഒക്കെ മനസ്സിൽ സ്വപ്നമായി മാറി. കുടജാദ്രിയുടെ ഉത്തുംഗതയിൽ കാണാനാകുന്ന സൂര്യോദയവും സൂര്യാസ്തമനവും ഒരിയ്ക്കലും മറക്കാനാവാത്ത സ്വർഗ്ഗീയ ദൃശ്യങ്ങളാണെന്നു വായിച്ചിട്ടുണ്ടു. പച്ചപ്പട്ടു പുതച്ച വനത്തിന്റെ നിബിഡതയിൽ പ്രകൃതിയുടെ മുഴുവൻ സൌന്ദര്യവും ആവാഹിച്ചു തപോധനന്മാർ ഈ ശൃംഗത്തിൽ കഠിന തപം ചെയ്തിരുന്നു. പ്രകൃതിയിൽ വിലയം പ്രാപിച്ചു , അനന്തതയുടെ ആഴമറിഞ്ഞു, മനസ്സിനെ സ്വച്ഛമാക്കി , ആത്മബോധത്തിന്റെ ശൃംഗം കൂടി അവർ കീഴടക്കി. മനസ്സിൽ ഈ വിചാരങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ അലൌകികമായ എന്തോ ഒരു വികാരം ആകെ മൂടുന്നതായി തോന്നി…അമ്മേ…മൂകാംബികേ…

ജീപ്പു നിർത്തിയ സ്ഥലത്തിനു തൊട്ടുള്ള പുരോഹിതഭവനത്തിൽൽ നിന്നും കിട്ടിയ ചൂടുള്ള ഉപ്പുമാവും ചായയും ആതിഥേയത്വവും മറക്കാനാവില്ല. അല്ലാതെ മറ്റു ഭക്ഷണമൊന്നും അവിടെ കിട്ടുകയുമില്ല. എല്ലാവർക്കും മല കയറിയതിനാലാവാം, നല്ല വിശപ്പു.  കൈ കഴുകാനായി പുറകു  വശത്തു ചെന്നപ്പോൾ വെള്ളം കുത്തിയൊലിയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം. വീടിന്റെ ചുമരിനു തൊട്ടുപുറകിൽ ഒരു ചെറിയ ഉറവ താഴേയ്ക്കു പതിയ്ക്കുന്ന ശബ്ദമാണു കേട്ടതു. കൈയിൽ എടുത്തപ്പോൾ നല്ല തണുപ്പു.  ഗംഗയുടെ പവിത്രത കൈയിൽ നിറഞ്ഞ പ്രതീതി. അന്തരീക്ഷത്തിനു നല്ല തണുപ്പു.തിരിച്ചു ജീപ്പിൽ കയറുമ്പോൾ എല്ലാവരുടേയും മനസ്സിൽ ഇനിയും എന്നാണിങ്ങോട്ടു വരാനാകുകയെന്ന ചോദ്യമായിരുന്നു. ഒരു രസത്തിനായി ഹെയർപിൻ വളവുകൾ  എണ്ണിയെണ്ണി ഞങ്ങൾ താഴെയെത്തി.അൽ‌പ്പം വിശ്രമിച്ചശേഷം കുളിച്ചു അമ്പലത്തിലെത്തി.

അമ്പലത്തിൽ തൊഴലും പ്രധാന വഴിപാടുകളിലൊന്നായ കുടുംബപൂജയിൽ ഭാഗഭാക്കാവുകയും ചെയ്തശേഷം കത്തിച്ചു വച്ച നിലവിളക്കുമായി തിരുനടയിൽ പ്രത്യേകമായ പൂജയും നടത്തി പുറത്തു വന്നപ്പോൾ സരസ്വതീമണ്ഡപത്തിൽ കദരീഗോപാലനാഥിന്റെ സക്സോഫോൺ കച്ചേരി തകർത്തു നടക്കുന്നു. തൊട്ടരികേയിരുന്നു ഒന്നര മണിക്കൂർ നേരം കച്ചേരി ആസ്വദിച്ചു. മഹാഭാഗ്യമായി തോന്നി. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരാധകരും ഉണ്ടായിരുന്നു. 20 നിലയിലായി കത്തിച്ചു വച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ദീപസ്തംഭത്തിലെ നിറതിരികളുടെ അഭൌമികമായ  സുവർണ്ണവെളിച്ചത്തിൽവെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന കൊടിമരക്കീഴിൽ ദേവിയെ പുറത്തെ ശീവേലിയ്ക്കു എഴുന്നളളിയ്ക്കുന്ന സമയത്തു കൂടെ അമ്പലത്തിനു ചുറ്റും ഭക്തജനങ്ങൾ പ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നു..  ഈ സമയത്താണു ഗായകർ സാധാരണയായി പാടാറുള്ളതു, ദേവിയെ സരസ്വതീരൂപത്തിൽ പൂജ ചെയ്യുന്ന സമയവും അപ്പോഴാണു. രാത്രിപ്പൂജയ്ക്കുശേഷം കഷായസേവ കഴിഞ്ഞു അമ്പലത്തിലെ തന്നെ വഴിപാടൂട്ട്  അത്താഴമായി  കഴിച്ചപ്പോൾ അവാച്യമായ സന്തോഷം തോന്നി. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ വന്ന  ഒരു ഗുജറാത്തി പയ്യനു ഈ അനുഭവം എത്രയും ഹൃദ്യമായി ത്തോന്നി. ഒരു വട്ടം കൂടി ക്യൂവിൽ പോയി നിൽക്കാൻ തോന്നുന്നുവെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്ഭുതം തോന്നി. പുറത്തു തകൃതിയായ മഴ. ഇടിയും കൂടെ. അസ്ബറ്റോസ് ഷീറ്റുകളിൽ താളലയത്തിൽ മഴയുടെ സംഗീതം. ആ മഴയിൽ കുതിർന്നു ഞങ്ങൾ  ഗസ്റ്റ് ഹൌസിൽ തിരിച്ചെത്തി.  ഇലെക്ട്രിസിറ്റി പോയിരിയ്ക്കുന്നു.  അൽ‌പ്പനേരം വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരുന്നപ്പോൾ കറണ്ടു വന്നു. എല്ലാവരും നേരത്തേ കിടന്നു . നാളെ രാവിലെ തൊഴലും കുട്ടിയെ എഴുത്തിനിരുത്തലും സൌപർണ്ണികാദർശനവും ആണ് . അതിരറ്റ ആകാക്ഷയോടെയാണു ഞങ്ങളെല്ലാം ഉറങ്ങാൻ കിടന്നതു.

രാവിലെ 5 മണിയ്ക്കെഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ചു താഴെ വന്നപ്പോഴാണറിഞ്ഞതു, പലരും രാവിലെ കുളിയ്ക്കാനായി സൌപർണ്ണികയിൽ പോയെന്നു. കടുത്ത ഇച്ഛാഭംഗം തോന്നി. അമ്പലത്തിൽ പോയി കുറെയേറെ നേരം തൊഴുതു നിന്നു . കണ്ണിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞു. സായൂജ്യം കിട്ടിയപോലെ.  സരസ്വതീ മണ്ഡപത്തിൽ തിരക്കു കൂടുന്നതിനു മുൻപേ തന്നെ സുഹൃത്തിന്റെ കുട്ടിയുടെ എഴുത്തിനിരുത്തൽ നടത്തി.തുടർന്നു ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വന്നിരുന്ന പലരും കീർത്തനങ്ങളും, കഥകളിപ്പദവും പാടി. ഓടക്കുഴലിലൂടെയും ദേവിയെ സ്തുതിച്ചു.കുട്ടികൾ ആരോ ഡാൻസ് ചെയ്തു. ഞങ്ങൾ സ്ത്രീകൾ 10-12 പേർ ചേർന്നു ഒരു  മോഹം തോന്നിയതിനാൽ ഒരു സരസ്വതീ വന്ദനം പാടി കൈകൊട്ടിക്കളിച്ചു. അതിനു കഴിഞ്ഞതിൽ സന്തൊഷം തോന്നി. സരസ്വതീ മണ്ഡപത്തിലിരുന്നു ഒരു  ശ്ളോകവും കീർത്തനവും എഴുതി സ്വയം വായിച്ചപ്പോൾ എനിയ്ക്കു എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു ആത്മ സംതൃപ്തി കിട്ടി.. ഒരിയ്ക്കൽക്കൂടി തൊഴുതു നമസ്കരിച്ച ശേഷം പുറത്തു  കടന്നു, ഭക്ഷണം കഴിച്ചു സൌപർണ്ണിക കാണാൻ ഞങ്ങൾ തയ്യാറെടുത്തു.

സൌപർണ്ണിക

പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുണ്ടു, ആദ്യമായി മൂകാംബികയിൽ വരുന്നവർ സൌപർണ്ണികയിൽ ചെന്നു സ്നാനം ചെയ്തു വേണം അമ്പലത്തിൽ ദർശനം നടത്താനെന്നു. രണ്ടുപ്രാവശ്യവും അതുണ്ടായില്ല. പക്ഷേ എന്തായാലും ഇത്തവണ സൌപർണ്ണികയിലൊന്നിറങ്ങണമെന്നു തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ വാഹനമായ സുപർണ്ണനെന്ന ഗരുഡൻ തപസ്സു ചെയ്ത സ്ഥലത്തിനടുത്തുകൂടി ഒഴുകുന്ന നദിയായതിനാലാണിതിനു സൌപർണ്ണികയെന്നു പേരു കിട്ടിയതത്രേ! കുടജാദ്രിയുടെ നിബിഡതയിൽ നിന്നുമുത്ഭവിച്ചു താഴ്വാരങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന ഈ നദിയിലെ വെള്ളത്തിൽ പല ഔഷധഗുണങ്ങളുമുള്ളതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. നദിയിൽ വെള്ളം  തീരെ കുറവു.പ്ക്ഷേ കണ്ണീരു പോലെ തെളിഞ്ഞ വെള്ളം. നല്ല തണുപ്പും. ചെറിയ പാറക്കഷ്ണങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ സ്പഷ്ടമായി കാണാം. മത്സ്യങ്ങളും ഉണ്ടു. അൽ‌പ്പം മാറി കുറച്ചു കൂടി ആഴമുള്ള ഭാഗത്താണു ആൾക്കാർ കുളിയ്ക്കുന്നതു. വെള്ളത്തിലിറങ്ങി കുറേ ദൂരം നടന്നു. ചരലും പാറക്കഷ്ണങ്ങളും  കാലടികളെ കിക്കിളിപ്പെടുത്തി. ചിലയിടങ്ങളിൽ വഴുക്കലും. നദീതീരം മരങ്ങളാൽ സമൃദ്ധം. വെള്ളത്തിനടിയിൽ നിന്നും പാറക്കെട്ടുകൾ തലയുയർത്തിനിൽക്കുന്നു. ഇതു വരെ മനസ്സിൽ കണ്ടിരുന്നതു കൂലം കുത്തിയൊഴുകുന്ന ജലപ്രവാഹത്തോടുകൂടിയ സൌപർണ്ണികാ നദിയായിരുന്നു. നദിയുടെ ശാന്തമായ ഈ മുഖം പുതുമ നൽകി. കുട്ടികൾക്കു ഭയമെന്യേ ഇറങ്ങി വെള്ളത്തിൽ കളിയ്ക്കാനായി. ഇനിയൊരിയ്ക്കൽ നദിയിൽ നിറയെ വെള്ളമുള്ള സമയത്തു വരണമെന്നുണ്ടു. നദീതീരത്തു ഗണപതിയുടെ അമ്പലം. കുറച്ചു മാറി ഒരു ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രവുമുണ്ടു. തിരികെ വന്നു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ഞങ്ങൾ മടക്കയാത്രയ്ക്കു തയ്യാറെടുത്തു.

ഭക്തിയാൽ മനസ്സും, മല കയറ്റത്തിനാൽ തനുവും, കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയാൽ തലയും  സൌപർണ്ണികാനദിയിലെ വെള്ളത്തിൽ കാൽ‌പ്പാദങ്ങളും സായൂജ്യമടഞ്ഞ യാത്രയായിരുന്നു ഇതു. ആത്മവിശ്വാസം പതിന്മടങ്ങു വർദ്ധിച്ചതു പോലെ. ഒരു നവോന്മേഷത്തോടെ ബൈന്ദൂർ സ്റ്റേഷനിലേയ്ക്കായി ജീപ്പിൽ കയറുമ്പോൾ വിളിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കാനായില്ല…അമ്മേ…ജഗദ്ധാത്രീ….മൂകാംബികേ….നിന്റെ അടുത്ത വിളിയ്ക്കായി ഞാൻ കാത്തിരിയ്ക്കുന്നു.

എന്റെ ശ്ലോകങ്ങൾ –

1. സ്രഗ്ദ്ധര
1.പാര്ത്താലാശ്ചര്യമുണ്ടേ , പ്രമുഖ കവികുലശ്രേഷ്ഠർ വാഴും സദസ്സിൽ
ചാർത്താനായിട്ടിതാ ഞാനൊരു ചെറിയ സുമം കൊണ്ടു വന്നെന്റെയമ്മേ !
തീർത്തും സന്തുഷ്ടയായിട്ടടിയനുടെ പിറന്നാളിലർപ്പിച്ചിടുന്നു
കാത്തീടേണം, കഴിഞ്ഞീടണമടിയനതിന്നേകണം നീ കടാക്ഷം.

2.

നാദത്താൽ നീ രചിച്ചൂ ഭുവനമിതിലഹോ ‘ചിത്ര‘മാം സ്വർഗ്ഗലോകം

മോദത്താൽ നീയൊഴുക്കീ മധുരിമ തിരതല്ലുന്ന സംഗീതധാര

ഗാനത്താൽ നേടിയോ  നീ പറയുക വരമൊ,ന്നാരു തന്നൂ, നിനക്കാ

നാകം താൻ കാട്ടിടാനായ് കഴിവൊരു നിമിഷം നിന്റെ സംഗീതമൊന്നാൽ

കേമത്തിൽ  ശ്ലോകമൊപ്പം, കവിതകളെഴുതാനുണ്ടു മോഹം മനസ്സിൽ
മോഹത്താലെന്തു കാര്യം, കനിയണമതിനായമ്മ വാഗ്ദേവി നീയേ
ഗാനത്തിൻ, വാദ്യവൃന്ദാ നടനമിനിയുമെന്തുണ്ടതെല്ലാകലയ്ക്കും
നീ വിദ്യാ ദേവി, മായാ മയി, മമ മനതാരിൽ സ്ഥിരം വാണിടേണം.

3.

നാദത്താൽ നീ രചിച്ചൂ ഭുവനമിതിലഹോ ‘ചിത്ര‘മാം സ്വർഗ്ഗലോകം
മോദത്താൽ നീയൊഴുക്കീ മധുരിമ തിരതല്ലുന്ന സംഗീതധാര
ഗാനത്തിൻ ഭൂഷണം നീ, പറയുക വരമെങ്ങുന്നു കിട്ടീ നിനക്കാ
നാകത്തിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിവൊരു സമയം നിന്റെ സംഗീതമേകി.

4.

“ചീരക്കൂട്ടാനിലേറീ ലവണ,മവിയലിൽ വെന്തു പോയ് കഷ്ണമെല്ലാം,
ചോറോ ചീഞ്ഞല്ലോ, മോരിൽ പുളി,യതിഥിയിവർക്കെന്തുഞാനേകിടേണം?”
“ഏറെക്കഷ്ടപ്പെടേണ്ടാ, നഗരിയിൽ പുതുതായ് വന്ന ഹോട്ടൽ വരേയ്ക്കും
കാറേറിച്ചെന്നുവെന്നാലമിതരുചിയെഴും ഭക്ഷണം നൽകിടാം, ഹേ!“

5.

നിത്യാനന്ദം ലഭിയ്ക്കാൻ, കലയുടെ കളിവീടൊന്നു കാണാൻ കൊതിച്ചി-
ട്ടെത്തീ ഞാൻ നിന്റെ മുന്നിൽ, പലകുറി വലുതായുള്ള മോഹത്തിനാലെ
ഒത്തൂ,ചിത്തം കുളിർത്തൂ, തവമുഖകമലം, രൂപമെല്ലാം മനസ്സിൽ-
ക്കൊത്തീ, നിത്യം ലഭിയ്ക്കാൻ, കരുണയൊടടിയന്നേകണം ദർശനം തേ!

6.

വീണേടം വിഷ്ണുലോകം, കരമതിലധികം കാണുകില്ലാ, തുണിക്കെ-
ട്ടായിടാം കണ്ടിടുന്നു, ചെറിയൊരുപൊതിയുണ്ടൊട്ടു നന്നായ് മുറുക്കാൻ
പാറും വെഞ്ചാമരത്തിൻ സമമൊരു മുടിയും,മീശ, നീണ്ടുള്ള താടി-
ക്കാരൻ , സന്യാസി വര്യൻ,പലകുറി വരവുണ്ടെന്റെ ബാല്യത്തിൽ, വീട്ടിൽ.

7.

സ്നാനം ഞാൻ ചെയ്തു സൌപർണ്ണികയിൽ കുളിരെഴും തോയമൊന്നിൽ , മനസ്സിൽ
ഞാനന്നോർത്തു ശരിയ്ക്കും കളമൊഴി കമനീയാംഗി സൌപർണ്ണികേ നീ
കാലേ കേറീ യൊരദ്രീ പ്രതല മവിടെ ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ച്ചയ്ക്കു വാക്കി-
ല്ലോതാനെൻ കയ്യിലെന്നാൽ പലകുറി പറയാമത്രമാത്രം മനോജ്ഞം.

8.

വിശ്വാസം നിൻ വിളക്കാണറിയുക പലരോതുന്നു, നീ താൻ പടുക്കും
വിശ്വാസത്തിൻ കഴുത്തിൽത്തറയരുതൊരുനാളും ചതിക്കത്തിയോർക്ക!
നിശ്വാസത്താൽ കെടാതാ ചെറുതിരി മനമൊന്നിൽസ്സദാ ഭദ്രമെന്നാ-
ലാശ്വാസം,ജീവിതത്തിൻ കളരിയിലടരാടീടുവാൻ ശങ്ക വേണ്ട!

9.
100- മുംബൈ ആക്രമണത്തിനു ഒരു വയസ്സു തികയുന്നു.

റോമാസാമ്രാജ്യമപ്പാവകനുടയ കൊടും ചൂടിൽ വെന്തങ്ങമർന്നോ-
രാനേരം വീണ മീട്ടീയൊരുവനതറിവുണ്ടാകുമെൻ കൂട്ടുകാർക്കും
ആ നീറോ തൻപകർപ്പീ നഗരിയെ യതുപോൽ പോയവർഷം നശിപ്പി-
ച്ചീ നൂറാം ശ്ലോകമന്നീ നഗരിയിൽ കരിയായ്പ്പോയവർക്കായിടട്ടേ!!

10.

കാര്യം ‘ശാർദ്ദൂല വിക്രീഡിത‘മതു ഹരമെന്നാലുമെൻ ‘സ്രഗ്ദ്ധരേ‘ നീ-
യാ’താരിൽത്തന്വി’ മൂലം പ്രിയമയി, കവിതാ ഭംഗി നിൻ സ്വന്തമല്ലോ!
നേരാണാ ‘ശാലിനി‘യ്ക്കും മധുരിമനിറയും ‘മാലിനി‘യ്ക്കൊത്തു ‘മന്ദാ-
ക്രാന്ത‘യ്ക്കും കാണ്മതെന്തേ സദൃശത, യിവർനിൻ സോദരർ തന്നെയാണോ?

2 കുസുമമഞ്ജരി
താളമേളമൊടു രാസകേളിനടനം നടത്തുമൊരു കണ്ണനെ-
ക്കാണുവാനമിതഭക്തിയാലെ കവി,വാതരോഗി,യതി പണ്ഡിതൻ
കാവ്യഗംഗയൊഴുക്കിയന്നു കുസുമ മഞ്ജരിയ്ക്കുടയ ഭാവമാം
ചാരുലാസ്യവിലാസമുഗ്ദ്ധപദമാല, വാതമതുമകന്നുപോയ്
ആലവട്ടമൊടു ചാമരം കുട സുവർണ്ണ പട്ടവു മണിഞ്ഞിതാ
ചേലിലങ്ങനെ നിരന്നു നിൽപ്പു കരിവീരരുത്സവമണഞ്ഞ നാൾ
കോലമമ്പൊടുകരേറ്റി കൃഷ്ണനുടെ താളമേളമുയരുന്നൊരാ-
വേള തന്റെ തല തെല്ലുയർത്തിയഭിമാനമോടെ ഗജവീരനും
നന്മ തന്റെയതിരൂപമായികരുതീടുമാമറിയ കന്യക-
യ്ക്കന്നു വന്നു നരജന്മഭാഗ്യമതു പുല്ലുതൊട്ടിയിലറിഞ്ഞിടൂ!
ഉണ്ണിയേശുവിനെ വന്നുവീണ്ടുമെതിരേൽക്ക ദൈവസുതനാണവൻ
നമ്മൾ തൻ കുരിശുപേറി, കല്ലറയിൽ മൂന്നു നാളതിലുയർന്നവൻ

ശാർദ്ദൂലവിക്രീഡിതം

തേരോടിപ്പതിനെത്തി നീ തളരുമെൻ ധൈര്യത്തെ വേണ്ടുന്നപോൽ
ഗീതാവാക്യമൊഴുക്കി നൽ ബലമതൊന്നേകീ, കരുത്താർന്നു ഞാൻ
ക്ഷീരം ഗീത, പശുക്കൾ നല്ലുപനിഷത്തങ്ങോ കറക്കാനഹോ
പാവം അർജുനനാകുമീ ചെറുപശുക്കന്നിൻ മഹാഭാഗ്യമേ!

തൃക്കാലിൽത്തള,യോടവേ സ്വനമുതിർക്കുമ്പോൾ മനം കൊട്ടിടു-
ന്നക്കാലിൽ ശരണത്തിനായ് വരികയാണേ കൃഷ്ണ, നീയേ തുണ !
അക്കാലം വരുമെന്നെയും തുടലിനാൽ ബന്ധിച്ചുപോയീടുവാൻ,
കാക്കേണം, ഹരി ഭക്തിയാം കടലിലായ് മുങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞീടണം.

ഓടത്തണ്ടിനു നൊന്തുവോ തുളകളേഴാമേനിയിൽത്തീർക്കവേ
കൂടെക്കൂടെയുതിർത്തുവോ ചുടുചുടേനിശ്വാസമപ്രേമവാൻ
പാടും വേള പിണച്ചപാദ,മുയരും ചില്ലിക്കൊടിയ്ക്കൊത്തു നിൻ
മേലേ മെല്ലെയമർന്നൊരാ കവിളതോ രാധയ്ക്കസൂയയ്ക്കിടം

നോറ്റൂ ഞാൻ ശിവരാത്രിയും മനവിശുദ്ധിയ്ക്കായ്, തമസ്സൊന്നിനെ
മാറ്റാൻ,നിത്യരഹസ്യമീ പ്രകൃതിയാം സത്യങ്ങളുൾക്കൊള്ളുവാൻ
കേട്ടൂ സൽക്കഥ, ചെയ്തു ധാര നറുപാൽ,നേദിച്ചുവല്ലോ പഴം
ചാർത്തീ കൂവളമാലയും,തെളിയുവാൻ ദീപം മനക്കണ്ണിലും.

ചിത്രം‘ കണ്ട‘വതാര‘,മൊന്നതിനെഴും സ്തോത്രങ്ങൾ കേട്ടെങ്കിലും
ചിത്തേ തെല്ലുമതോർത്തതില്ലിതുവിധം, ‘സംയോജനം‘ സുന്ദരം‘ ,
പത്തിൽപ്പത്തതു കാമറൂണിനു തികച്ചേകേണ്ട ഡയ്റക്ഷനാം,
‘ടൈട്ടാനിക്കി’നെ വെന്നിടും പട,മിതിന്നോസ്ക്കാർ,ത്രിമാനത്തിലാം.


.

മന്ദാക്രാന്ത

നേരക്കേടോ കുഴുമടി യതോ ചൊല്ലിടാമിന്നുമന്ദാ-
ക്രാന്തയ്ക്കെന്തേ കുറവതു ജനം ചോദ്യമേകുന്ന വേള
ഞാനോർത്തല്ലോ വലിയൊരു കനം വെച്ചിതാരോ ശിരസ്സിൽ
മാനക്കേടോ മഭനതതഗം നാലുമാറേഴുമായ്ഗം.

പോയീ കുംഭം, പുറകെയിനി കേൾ മീനമെന്നും കൊടും ചൂ-
ടേകീ,മണ്ണോ വരളുമിനിയും, കാത്തിരിയ്ക്കാം മഴയ്ക്കായ്
നാടോ നിത്യം നരകസമമായ് ഇക്കൊടും ചൂടിനാലേ,
കാടേറീടാം, പ്രകൃതിയറിയും കാടരാണെന്നുമേ നാം.

കാലം മാറീ, കവിതയെഴുതും രീതിയും മാറിടുന്നൂ
കോലം മാറും മനുജനതുപോൽ ഭാഷയും തേടിടുന്നോ?
താളം പോകും, രസവുമതുപോൽ വായനക്കാർക്കതിന്നാൽ
വേണംവീണ്ടും, കവിത മധുരം വൃത്തമൊത്തങ്ങു തീർത്താൽ.

കാക്കുന്നല്ലോ മനുജനിവിടെ, സ്വന്തമെന്നോർത്തു നന്നായ്-
പാർക്കുന്നല്ലോ, ഭുവിയിലിനിയും നേടുവാൻ നോക്കിടുന്നു
ഓർക്കുന്നില്ലേ കരുണപൊഴിയും രൂപമല്ലാതെ വേറെ-
യേറ്റാനാമോ മരണസമയം, പുണ്യപാപത്തിനൊപ്പം

മാലിനി

കഥയിതു പറയുമ്പോൾ കാളിദാസാഖ്യമല്ലോ
പുരുകുലനൃപനെത്തീ മാലിനീതീരമന്നാൾ
മുനിമകളതിമോദാൽ സൽക്കരിച്ചൊട്ടു രാഗാൽ
കളിയതു കഥയായ് ശാകുന്തളം ഖ്യാതി നേടി.

ശകടമിതു ശരിയ്ക്കും സുന്ദരം, വാഗണാറിന്‍
പുതിയതൊരുപതിപ്പാം, നീലയാം കണ്‍കളല്ലോ
പറയണമിതിനുണ്ടേ നല്ല സഞ്ചാരസൌഖ്യം
നിറയെയിടവുമോര്‍ത്താലിഷ്ടമായീടുമാര്‍ക്കും

കവിതകൾ വിരിയിച്ചും കല്ലിൽ ചിത്രം രചിച്ചാ-
മുനിജനമതിമോദം വാണ ദേശത്തണഞ്ഞു
കരയുക മമനാടേ നഷ്ടമായ്പ്പോയതോർത്തി-
ട്ടിനിയവ ‘ചുമർചിത്രം‘ മാത്രമായ്ത്തീർന്നുവല്ലോ?

ശശിധരപദയുഗ്മം ജീവിതംധന്യമാക്കും
ഹരിഹരനൊരുനാളും കൈവെടിഞ്ഞീടുകില്ല
കരുണനിറയെ കാണാം ഭക്തരിൽ പ്രേമവായ്പ്പും
ശരണമറിക നാഥാ കാത്തിടൂ നാൾക്കുനാളിൽ

ഹൃദയമണിമുഴക്കീട്ടോതിടാം ജന്മനാളിൽ
സഹൃദയനനിലിന്നാശംസ, നന്നായ് വരട്ടേ
കവിതകൾ കല നന്നായാസ്വദിച്ചെന്നുമേ നീ
മരുവുക സുഖമാ‍യ്, നിൻ സ്വപ്നവും പൂവിടട്ടെ

പഞ്ചചാമരം

കറുത്തൊരാമനസ്സുമായ് വെളുത്തൊരന്നമേകൊലാ
കടുത്തൊരാവചസ്സിനാലെ യാരെയും മുറിയ്ക്കൊലാ
കളിയ്ക്കുപോലുമായി നീ ചതിയ്ക്കൊലാ സുഹൃത്തിനെ
കരംകൊടുത്തു ഗർത്തമൊന്നിൽ നിന്നു നീ കയറ്റുക.

ചെടിയ്ക്കു വെള്ളമേകണം കടയ്ക്കലേകണം വളം
ചെരിഞ്ഞു പോയിടാതിരിപ്പതിന്നു നേരെ നിർത്തണം
ചിരിച്ചു നല്ലപൂക്കളെന്നുമേ നിരന്നു നിൽക്കുവാൻ
ചെരിച്ചു വെട്ടണം,കടയ്ക്കൽ മണ്ണുമാറ്റി നോക്കണം

തരും നിനച്ചൊരാൾ തരി,ല്ലൊരിയ്ക്കലും മറിച്ചു നാം
തരാ നിനച്ചൊരാൾ തരും പലപ്പൊഴും, ധരിയ്ക്ക നാം
തരം ഗുണം, പണം, പ്രസിദ്ധിയെന്തുമോർക്കിലാകിടാം
തരാം തരാം പറഞ്ഞിടുന്ന കൂട്ടർ നല്ലതായിടാ

പറഞ്ഞതില്ലൊരക്ഷരം കഴിഞ്ഞതില്ലതിന്നതാ-
ണറിഞ്ഞുകാണുമോർത്തു ഞാൻ, മറന്നു പോയതല്ല കേൾ
നിറഞ്ഞമോഹമൊക്കെയും തകർന്നുപോയി മണ്ണിതിൽ
കരഞ്ഞുതീർത്തുകൊണ്ടിതാ കഴിച്ചിടുന്നു ജീവിതം

രസം നവം വരും മുഖത്തു, കാൺകിൽ ഭംഗിയാരസം
രസം കുടിയ്ക്കുവാൻ, പലേതരത്തിലായ് രസം, രസം
രസം പകർന്ന ചില്ലു നോക്കി കണ്ടിടാം സ്വയം, രസം
രസങ്ങളൊക്കെവേണമൊട്ടൊഴിയ്ക്ക, ‘നീ രസം‘ സഖേ!




വസന്തതിലകം

ബാണം പൊഴിപ്പതിനു ഞാണു മുറുക്കിയെന്നാ-
ലാകുന്നതില്ല പറയാനിതിലേതു ബാലി
ഖേദം കളഞ്ഞു വിരവോടു ഗമിച്ചിടൂ നീ
മാല്യം ധരിയ്ക്കയടയാളമതൊന്നിനായി

രാധേ നിനക്കു വിരഹം ഗതി,യെങ്കിലെന്തു
രാജീവനേത്രൻ വിളികേൾക്കെ വരുന്നുവെങ്കിൽ
ഈ ലോകമൊട്ടു നിലനിൽ‌പ്പിന നാൾവരേയ്ക്കു-
മാ ദിവ്യമായൊരനുരാഗവുമാരുമോർക്കും

സാരിയ്ക്കുഭംഗി യണിയുന്നൊരു നേരമേകാൻ
ആകാരസൌഷ്ടവമതൊന്നതു തന്നെ മുഖ്യം
യോജിയ്ക്കവേണ മതിനൊത്തു ധരിപ്പതെല്ലാം
ചേലൊത്ത ഫാഷനതിൽ വേണമതെന്നു മാത്രം,

പുഷ്പിതാഗ്ര

കുവലയമിഴിയാൾ അണഞ്ഞനേരം
കുസുമസുഗന്ധമണഞ്ഞു നാലുപാടും
കുറുനിരചെറുതായ് പറന്നു കാറ്റിൻ
കുസൃതിയിലൊട്ടുമുഖത്തു നാണമാർന്നു

സഖിയുടെവദനം തുടുത്തതെന്തേ?
സുഖകരമാമൊരു ചിന്തയോടിവന്നോ?
പറയുകയിനിയും ക്ഷമിയ്ക്കവയ്യെ-
ന്നറിയുക,ചൊല്ലണമെന്റെ കാതിലായി.

ദയയൊരു തരിനീയിവൾക്കു കാട്ടൂ
കവിതരചിപ്പതിനേറെ മോഹമുണ്ടേ
തരികൊരുവരമിന്നരക്ഷണത്തിൽ
കവിതകൾ തീർപ്പതിനുള്ളശക്തിയമ്മേ!

വിനയവുമറിവുംനിറഞ്ഞിടുന്നോർ
പറയുവതെന്തതു കേൾക്ക നല്ലതിന്നായ്
അറിയുകയിഹജീവിതത്തിൽ മായാ-
വലയവിമുക്തിയുമൊട്ടുവന്നു ചേരും

ഇന്ദുവദന

എന്റെ മനതാരിലൊരു ശങ്കയുണരുന്നു
മണ്ണിൻ വിലകൂടി യിഹമർത്ത്യൻ വിലപോകേ
‘മണ്ണി‘ലിനിനല്ലവില കിട്ടിടുവതിന്നായ്
മർത്ത്യനിനി‘മണ്ണിലലിയുന്നവഴി‘ മാത്രം

കേട്ടുപലവാർത്തകളുമിന്ത്യയുടനീളം
കാട്ടുവതു ജാതി,കുലമേന്മ,യഭിമാനം
പോറ്റിവലുതാക്കിയ കരങ്ങൾ കൊല ചെയ്കേ
നാട്ടിലതു കണ്ടു ജനമെങ്ങിനെയിരിപ്പൂ?

ഇന്നവിധമെന്നുപറയുന്നതിനിതാർക്കും
നല്ല വശമില്ല,മതമല്ലിവിടെകാര്യം
തെല്ലുപണ,മിന്നു മമ പാർട്ടിഭരണത്തിൽ
വന്നിടുകിലിന്ത്യ,രഘുരാമ, തവ രാജ്യം!

ചന്തമൊടെയിങ്ങുവരികിന്ദുവദനേ നീ,
സുന്ദരി,യൊരന്തിയിലെ ദീപശിഖപോലെ
എന്തുരസമിന്നുവരുമെങ്കിലിനി വീണ്ടും
നിന്നെയണിയിപ്പതിനൊരുങ്ങി പലരെത്താം .


മാതൃമനമൊട്ടുകുതികൊണ്ടവനെയന്നാ
ദേവകികൊതിച്ചു കരതാരിലുമെടുക്കാൻ
നീല നിശ,ഘോരമിടിയൊത്തു മഴപെയ്കേ
ബാലനെയെടുത്തുവസുദേവരുമകന്നു




മഞ്ജുഭാഷിണി

കമനീയരൂപമെഴുമെന്റെ കാമിനീ
പണിതെല്ലിതുണ്ടു മമമഞ്ജുഭാഷിണീ
സജസം കഴിഞ്ഞു ജഗരൂപമാർന്നു നീ
സതതം വരേണമതിനായ്ത്തൊഴുന്നിതാ…
മറിമാൻ മിഴിയ്ക്കു കുളിരായി വന്നു നീ
ഹൃദയം നിറഞ്ഞു മിഴിവാർന്നു നിന്നിതോ?
മലരമ്പു കൊണ്ട മഴുവാളി ദേവ നിൻ
തിരുനേത്രമൊന്നിലവനും ദഹിച്ചുവോ?
പറയില്ലയെന്നുപലവട്ടമോർത്തതീ-
പരിദേവനങ്ങ,ളറികെന്റെ ജീവിതം
പരിവാഹമാർന്നുനിപതിച്ചിടുന്നിതാ
പരിവാരമോ പദവിയില്ല കൂട്ടിനായ്
ഹരിനിന്റെ ഭംഗി നിറയുന്നൊരാ മുഖം
സ്ഥിരമെന്റെ മാനസമതൊന്നിലേറുവാൻ
ഇനിയെന്തു ചെയ്യണമതോർത്തു മാനസേ
പലചിന്തയോടെ മരുവുന്നു ഞാനിതാ
മലയിങ്ങു വന്നു സവിധേയിരിയ്ക്കുമോ?
ഇവനങ്ങു പോയി മലയേറിവാഴുമോ?
കലികാല മാകിൽ മലയും ചലിച്ചിടും
മലമാറുകില്ല, ‘മത‘മെന്തിതോതിലും.
ഭുജംഗപ്രയാതം
വരുംനീയെനിയ്ക്കായിഞാൻ കാത്തിരുന്നു
വരുംകാലമൊന്നിച്ചു തന്നേ നിനച്ചു
വരുന്നോരുവിഘ്നങ്ങളൊട്ടങ്ങു നീങ്ങാൻ
വരംതേടി, യെങ്ങോട്ടുപോയെൻപ്രിയാ നീ?
സ്വതേയുള്ള ശീലങ്ങൾ മാറാൻ ഞെരുക്കം
സ്വയം വേണമെന്നങ്ങു ചിന്തിയ്ക്കിലാകും
സ്വരം നല്ലതായിട്ടിരിയ്ക്കുമ്പൊഴേ നാം
സ്വയം നിർത്തിടും പാട്ടതേകും യശസ്സും
ജരാസന്ധനൊന്നേ നിനച്ചുള്ളു വില്ലി-
ന്നിതേറ്റം പ്രയാസം കുറഞ്ഞുള്ള കാര്യം
എടുക്കാൻ,കുലയ്ക്കാൻ,വലിയ്ക്കാ,നൊരുങ്ങീ-
ട്ടൊടുക്കം സ്വദന്തം കുറഞ്ഞെന്നു മാത്രം.
ഇലച്ചാർത്തിലൂടങ്ങരിച്ചെത്തിടും നൽ
വെളിച്ചങ്ങൾ തീർക്കും നിഴൽച്ചിത്രജാലം
കറുപ്പും വെളുപ്പും കലർന്നേകി മർത്ത്യ-
മനസ്സിന്റെയുള്ളം തുറന്നെന്നപോലെ

നമുക്കുള്ളിലിന്നും വളർത്താം പ്രതീക്ഷ
നിനയ്ക്കുന്നകാര്യം നടന്നില്ലയെങ്കിൽ
നലം നേർന്നിടാമീപ്പുതുക്കൊല്ലമൊന്നിൽ
നിരായാസമെന്യേ പലേനേട്ടമൊക്കാൻ!
ദൃതവിളംബിതം
മലയുമാഴിയുമല്ലിതു സർവ്വമീ
ഭുവിയതൊന്നിനുനാഥനതാരവൻ
സകലനേരവുമെന്മനമൊന്നിലായ്
പ്രഭചൊരിഞ്ഞുനിറഞ്ഞുവിളങ്ങണം.
മുടിയെനിയ്ക്കുഹരം, പല ഫാഷനില്‍
പതിയെ ചീന്തി മിനുക്കിയെടുത്തിടാന്‍
ചെറിയ പാര്‍ലറതൊന്നിലു കേറി ഞാന്‍
മുടിയുമേ, മനമൊന്നിതിലോര്‍ത്തു ഞാന്‍
അലകളാഴിയിലങ്ങുപലേവിധം
നിരകളായ് നുരയുന്നതു കാൺകവേ
മനമതിൽക്കുമിയുന്നൊരു ചിന്തതൻ
നിരകളും നുരയുന്നതു കേട്ടു ഞാൻ
മധുവനത്തിലിരുന്നു തപസ്സിനായ്
മൃദുകളേബരകോമളനാം ധ്രുവൻ
അതികഠോരതപം, ഹരി തൃപ്തനായ്
അവനി വാണവ,നിന്നൊരു താരകം
പടവരും ഭയമേറിയ കാരണാൽ
ഝടുതി പന്തളമെത്തിയ വേളയിൽ
നിറയെ പന്തവുമായി വരും പട-
യ്ക്കിടയിലായി ഞെരുങ്ങിവരുന്നിതോ?
തോടകം
അറിയാൻ കഴിയുന്നിതു ‘തോടക‘മെ-
ന്നണിയാൻ കഴിയും ചില ‘തോട“കളും
കരയാൻ കഴിയാനൊരു “തോടി‘ മതി
തുടരാമിനിയും കളി, ‘തോടയ‘മായ്
മെഴുകിൻപ്രതിമയ്ക്കഴകെന്തറിയൂ
ശരിയായ് വിരുതായ്പ്പണിചെയ്തിടുകിൽ
പറയാൻ കഴിയില്ലിതിലേതു മെഴു?
രസമാണതുപോൽ ചിലപോസുകളിൽ!
ഭണനം മധുരം, കരണം ത്വരിതം
വരണം ചൊടി,യൊത്തധികം മതിയും
ചരണം പണിയും ജനവും നിറയും
ഭരണം പണവും നിറയും പണിയായ്
വരനും വധുവും കുറെ ബന്ധുജനം
നിറയും പറയാം കതിർ മണ്ഡപമായ്
നിറയും പറയും നിറമാലകളും
നിറയും വയറും വളരും വരിയും
വരവിന്നധികം ചിലവെന്നതുവ-
ന്നതിനാലധികം കുഴയുന്നിതു ഞാൻ
വരമേകുകനീ ശിവനേ,യുയരാൻ
മമവേതന,മീ നിലയൊന്നൊഴിയാൻ
വംശസ്ഥം
രഥോദ്ധത
സാലഭഞ്ജിക കണക്കു നിന്നു നീ
താലമേന്തി വരവേൽ‌പ്പിനായിയോ?
ഫാലദേശമതിലായ് വരക്കുറി
പാതികൂമ്പിയമിഴിപ്രസാദവും.
പൂവുപോലെ പരിശുദ്ധമാം മനം,
മാനിനൊത്ത മിഴി,യേറെ സുന്ദരം,
മോഹബദ്ധനിവ,നോർക്കിലാ സ്വരം
ദാഹമാർന്ന മനമൊട്ടു കേണിടും
നന്ദനന്ദനസുവർണ്ണവിഗ്രഹം
ചന്തമോടെ മനമായ കോവിലിൽ
കാന്തിയാർന്നു വിളയാടണം, സദാ
ചിന്ത നീങ്ങണ, മതിന്നു കുമ്പിടാം
ശാലിനി
ഓടപ്പൂവാ കൊട്ടിയൂരെ പ്രസാദം
ഓക്കത്തിന്നായ് വീട്ടിലും തൂക്കിടുമ്പോൾ
ഓർത്തല്ലോ ഞാൻ യാഗവും ദക്ഷവാക്കും
ക്രോധാവേശാൽ താണ്ഡവം ചെയ്ത രൂപം.


രാരീരാരോ പാടി നീ, ഞാനുറങ്ങി
പാരാവാരം നിന്മനം സ്നേഹസാന്ദ്രം
തീരാനഷ്ടം നിന്റെ വേർപാടിതിന്നെൻ
തായേ! ചെറ്റും താങ്ങിടാനാവതില്ല.

ഒന്നോർത്താൽ പോമിന്നു ഞാൻ നാളെ നീയും
എന്നാണല്ലോ ചൊല്ലിയപ്പൂർവികന്മാർ
ഇന്നീ പച്ചപ്ലാവിലയ്ക്കെന്തിനായി-
ട്ടുണ്ടാകുന്നൂ പുച്ഛമിമ്മട്ടിലായി?

നോവും മട്ടാ രായിരം കുന്നു പാടും
നാറാണത്തെ ഭ്രാന്തർ നാമെന്ന സത്യം
വീഴും കല്ലും കേറ്റിടാനുള്ള മല്ലും
ഈ ലോകത്തിൻ വ്യർത്ഥതാബോധമോതും.

“സമ്മത”

ദിനമണഞ്ഞു കേൾ, നാം സ്വതന്ത്രരാ-
യറുപതിൽപ്പരം കൊല്ലമപ്പുറം,
“അഴിമതിയ്ക്കു നാം കൂട്ടു നിൽക്കൊലാ“
കഴിയുമെങ്കിലിന്നൊത്തു ചൊല്ലിടാം

‘ഉറിയടി‘യ്ക്കുവാൻ വന്ന ബാലകർ
പിരമിഡായതും കണ്ടു നിൽക്കവേ
ഒരു യശോദയായ് മാറി ഞാൻ, ഹരേ!
പിടി മുറുക്കണേ, താഴെ വീണിടും!

അമരനായിയന്നാഹസാരെ തൻ
സമരമൊന്നിനാൽ, ‘ലോകപാലി‘നായ്,
അഴിമതിയ്ക്കു നേർക്കായുധം, ഫലം
വഴിയെ കണ്ടിടാം, നല്ലതാവുമോ?

പുതിയ സർക്കാർ, സച്ചിന്മയാ..ചിന്മയാ…

മഹ്രാരാഷ്ട്രയിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ലഹളയും കോൺഗ്രസ്സ്-എൻസിപി മന്ത്രിസഭ രൂപീകരിയ്ക്കലുമായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു കാലമായി ഇവിടത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സംഭവവികാസങ്ങൾ. മുംബെയിൽ  അശോക് ചവാൻ പുതിയ മുഖ്യമന്ത്രിയായും ഛഗൻ  ബുജ്ബൽ ഡെപ്യൂട്ടിയുമായി നവംബർ ആദ്യവാരത്തിൽ പുതിയ മന്ത്രി നിലവിൽ വരുന്നതിനു മുൻപായി അരങ്ങേറിയ നാടകങ്ങൾ സത്യപ്രതിജ്ഞ മറാഠിയിൽ പറയാത്തതിനെത്തുടർന്നുണ്ടായ കയ്യാംകളി തുടങ്ങി രാഷ്ട്രീയ രംഗം സജീവമായിത്തന്നെയിരുന്നു.  രണ്ടാഴ്ച്ചയിലധികം നീണ്ടു നിന്ന ഉദ്വേഗജനകമായ മന്ത്രിസഭാരൂപീകരണത്തിനു ശേഷം വാക്കു തർക്കങ്ങൾക്കു അങ്ങിനെ ഒരു വിരാമമായി.

മുംബൈ എന്നും രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ കോണുകളിലെ ജനങ്ങൾക്കു ഒരാകർഷണകേന്ദ്രം തന്നെയായിരുന്നു. പണം ഉണ്ടാക്കാനായി മാത്രമല്ല ഇവിടെയെത്താൻ പലരും വെമ്പിയതു.പിന്നെയോ ? മനസ്സിനെ നിറം പിടിപ്പിച്ച സിനിമകളിലെ നായികാ നായകന്മാരെ ഒന്നു കാണുക പലരുടെയും ജീവിതാഭിലാഷമായി മാറിയ കാലമുണ്ടായിരുന്നു. അൽ‌പ്പം കൂടി ധൈര്യ ശാലികളായ ചിലർ ബോളിവൂഡിന്റെ ഭാഗമായിത്തീരാനാണു കൊതിച്ചതു അതിനു വേണ്ടി അതിയായി പരിശ്രമിച്ച പലരും അത്യുന്നത നിലയിലെത്തിയ കഥകൾ പലതും ബോളിവൂഡിനു പറയാനുണ്ടാകും. പക്ഷേ കായികതാരങ്ങളേയും മറ്റും ആദരിയ്ക്കുകയെന്നതല്ലാതെ അതിരു കവിഞ്ഞ ആരാധന വളരെ ചുരുക്കം തന്നെയായിരുന്നു. അതിനു മാറ്റം വന്നതു ക്രിക്കറ്റിന്റെ ജനപ്രിയത തന്നെയായിരുന്നു. പറയത്തക്ക സാങ്കേതിക അറിവില്ലാത്ത സാധാരണക്കാരനു പോലും ആസ്വദിയ്ക്കാനാവുന്ന ഈ കളി ആ ഗോള തലത്തിലും രാജ്യത്തിനുള്ളിലും  സൃഷ്ടിച്ച കോളിളക്കങ്ങൾ കുറച്ചൊന്നുമല്ല.  കൂട്ടായ്മയ്ക്കൊപ്പം വ്യക്തിഗതമായ സാമർത്ഥ്യം കളിയുടെ ഗതിയെ സാരമായി ബാധിയ്ക്കുന്നുവെന്ന കാരണമായിരിയ്ക്കാം  കളിയിൽ കൂടുതൽ തിളങ്ങുന്നവർ ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെടാനും ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുവാനും കാരണം.  പല രാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടംതത്സമയം പ്രക്ഷേപണം  ചെയ്യുന്നതു കാണുന്നതു വഴി മത്സരത്തിനു അതിരു കവിഞ്ഞ പ്രാമുഖ്യവും നൽകി.നമ്മുടെ ദേശീയ ഗെയിം ആയ ഹോക്കി പോലും പിന്നിലേയ്ക്കു മാറ്റപ്പെട്ടു. മറ്റേതു കളിയേക്കാളും ക്രിക്കറ്റിനു ആരാധകർ കൂടിയപ്പോൾ കളിക്കാരേയും  അവർ ആരാധിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ദശകത്തിലെ ഈ വ്യതിയാനങ്ങൾ നമുക്ക് ചുറ്റും നോക്കിയാൽ കാണാം. ഇന്ത്യ കണ്ട, ലോകം കണ്ട അത്തരമൊരു ആരാദ്ധ്യ പുരുഷനാണു  അപൂർവ പ്രതിഭയായ  സച്ചിൻ രമേഷ് ടെൻഡുൽകർ. തന്റെ മേഖലയിൽ 20 വർഷം പിന്നിടുന്ന സച്ചിനെക്കുറിച്ചു മാത്രമേ മാധ്യമങ്ങൾക്കു കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസമായി പറയാനുള്ളൂ . ക്രിക്കറ്റ് രംഗത്തു തന്നെ ആരാദ്ധ്യരായവർ ഇന്ത്യയിലും വിദേശത്തും ഏറെയുണ്ടെങ്കിലും ഇത്രയേറെ ആരാധിയ്ക്കപ്പെട്ട ഒരു വ്യക്തി വേറെ കാണുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.എത്ര പറഞ്ഞാലും താരതമ്യ പഠനങ്ങൾ നടത്തിയാലും അവർക്കു മതിയാവുന്നില്ല,.ദിനപ്പത്രങ്ങളിലും ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പുകളിലും മാസികകളിലും സച്ചിൻ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. പ്രമുഖവ്യക്തികളുടെ സച്ചിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിലയിരുത്തലും സച്ചിന്റെ നീണ്ട ഇരുപതു വർഷക്കാലത്തിന്നിടയിലെ സേവനത്തിന്നിടയിലെ സംഭവവികാസങ്ങളും  കൊണ്ടു വായനക്കാരന്റെ മനസ്സു നിറഞ്ഞ ഒരു സമയമായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ച്ചക്കാലം. ഒരു പക്ഷേ  സിനിമാനടന്മാരൊഴികെ ജനം ഇത്ര കണ്ടു സ്നേഹിച്ച ഒരു വ്യക്തി മുംബെയിൽ ഉണ്ടാകില്ല.

നവംബർ അവസാനമാകാറായല്ലോ? കഴിഞ്ഞ വർഷത്തിന്റെ ഭീകരമായ സ്മരണകൾ ഒരു വിധത്തിലല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരുവിധത്തിൽ ഓരോ മുംബൈറ്റിയുടെ മനസ്സിലും അസ്വസ്ഥതകൾ നിറയ്ക്കുന്നു.  പ്രിയപ്പെട്ടവരെ നഷ്ടപ്പെട്ടവർ, സ്വയം അതിനു സാക്ഷിയായാവർ, തുടങ്ങിയവർക്കെല്ലാം നവംബർ 26ന്റെ ഓർമ്മകൾ നടുക്കുന്നവ മാത്രം. ഭയം വിതച്ച ഒരു വർഷം പൂർത്തിയാവുകയാണു. ഇക്കഴിഞ്ഞ ഒരു വർഷവും കസബ് എന്ന ഒരു ഭീകരനിൽ നിന്നും അടർത്തിയെടുത്ത വിവരങ്ങളും മറ്റു തരത്തിൽ ശേഖരിച്ച വിവരങ്ങളും ഒന്നും തന്നെ ഒരു വ്യക്തമായ ചിത്രം നമുക്കു തന്നിട്ടില്ലെങ്കിലും വളരെയേറെ ആസൂത്രിതമായ ഒരു ആക്രമണമാണിതെന്നറിയാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടു. ..ഇത്ര ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും മുംബൈറ്റിയുടെ മനസ്സിൽ നിന്നും  ഭയം വിട്ടു മാറിയിട്ടില്ല..ഏതു സമയവും ഇത്തരമൊരു ആക്രമണം ഇനിയുമുണ്ടാവാമെന്നാണു അവരുടെ വിശ്വാസം .നഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കു ഇനിയും കൂട്ടിക്കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, അവർ. കഴിഞ്ഞ നവംബർ 26 മുതൽ 29 വരെ നടന്ന ഭീകരരുടെ താണ്ഡവത്തിൽ 173 പേരാണു കൊല്ലപ്പെട്ടത്.സൌത്തു മുംബെയിലും, ഛത്രപതി ശിവജി ടെർമിനസ്(വി.ടി), ഒബെറോയ് ട്രിഡെന്റ്,ടാജ് ഹോട്ടൽ, ലിപോൾഡ് കഫേ,കാമ ഹോസ്പിറ്റൽ, നരിമാൻ ഹൌസ് തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലും നടന്ന അതിവിദഗ്ദ്ധമായി ആസൂത്രിതം ചെയ്ത ആ അക്രമണങ്ങൾ മുംബെയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ പരിക്കുകൾ അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും ഉണങ്ങില്ല  .ഭീകരരിൽ ആകപ്പാടെ പിടി കൂടപ്പെട്ട കസബ് പാക്കിസ്ഥാനിയാണെന്നു തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ടു. കസബിന്റെ വിചാരണ കഴിഞ്ഞ മെയ് മാസത്തിൽ തുടങ്ങിയെങ്കിലും ഇനിയും പലതെളിവുകളും  അപൂർണ്ണമായതിനാൽ എവിടെയുമെത്താതെ  നിൽക്കുന്നു. ഇപ്പോഴിതാ മറ്റൊരു കണ്ണികൂടി-ഡേവിഡ് ഹെഡ്ലി. അമേരിയ്ക്കയിൽ അറ്സ്റ്റു ചെയ്യപ്പെട്ട ഡേവിഡ് ഹെഡ് ലി പലപ്രാവശ്യമായി ഇന്ത്യയിൽ വന്നതും മുംബെയിൽ ഓഫീസ് സെറ്റപ് ചെയ്തതും റിക്രൂറ്റ്മെന്റ് നടത്തിയതുമെല്ലാം സംശയാതീതമായി തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ടു. ഇന്ത്യയിലെ പല ബോളീവുഡ് താരങ്ങളുമായി ഇദ്ദേഹത്തിനുള്ള സമ്പർക്കവും ഇപ്പോൾ അന്വേഷിച്ചു വരുന്നു. ഡേവിഡ് ഹെഡ് ലിയുടെ യഥാർത്ഥനാമം ദാവൂദ്  ഗിലാനി എന്നാണെന്നും ഇയാൾ മുൻപു അമേരിയ്ക്കയിൽ ഡ്രഗ് ട്രാഫിക്കിംഗ് കുറ്റത്തിനു ശിക്ഷിയ്ക്കപ്പെട്ടു 15 മാസത്തോളം ജയിൽ വാസം അനുഭവിച്ച ആളാണെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടു.ഇതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഏറ്റവും സെൻസേഷണലായ വാർത്ത..അതിനൊപ്പം തന്നെ ആക്രമണം കഴിഞ്ഞു ഒരു വർഷം തികയുവാൻ വരുന്നു. അന്നത്തെ രംഗം മനസ്സിലോർക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും മനസ്സിൽ ഭയം അരിച്ചെത്തുന്നതിനാൽ ഈശ്വരനെ വിളിയ്ക്കാനേ നേരമുണ്ടാകൂ………സച്ചിന്മയത്തിൽ നിന്നും ചിന്മയത്തിലേയ്ക്കു…….