കാലം മൂകസാക്ഷി

Posted by & filed under കവിത.

അത്ഭുതമോർക്കിൽ ഒഴുക്കേറിടും കാലത്തിന്റെ

നിസ്തുലപ്രവാഹത്തിന്നായിയോ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ

ദു:ഖത്തെയളന്നിടാൻ, കുറയ്ക്കാൻ, പക, ബുദ്ധി-

ശക്തി,യാ സ്നേഹത്തിന്റെ മാറ്റുകൾ കണ്ടെത്തിടാൻ.

കണ്ടിടാം നമുക്കിന്നും കുന്തികൾ കേഴുന്നതും

മന്ഥര മന്ത്രിപ്പതും, ഗാന്ധാരീ വിലാപവും

ഊർമ്മിള നിശ്ശബ്ദമായ് വിരഹം സഹിപ്പതും

രാധ തൻ പ്രേമം, സീത തപ്തയായ് വാഴുന്നതും

തായയാം യശോദ തൻ വാത്സല്യഭാവങ്ങളും

പാഞ്ചാലീ ശപഥങ്ങൾ, അംബ തൻ പ്രതികാരം

ചോരതൻ കണക്കുകൾ സിരയിൽ പകരവേ

സ്ത്രീയെന്ന പ്രതിഭാസം മാറുകില്ലൊരു നാളും .

പാരതന്ത്ര്യത്തിൻ ശബ്ദമോതിടും പൊൻ ചങ്ങല

യാകവെ പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞീടുവാൻ തുനിയവേ

ദേവി ദുർഗ്ഗ തൻ ഭാവമണിയാൻ ഇവൾക്കാകും

കാലമൊക്കെയും കണ്ട് മൂകസാക്ഷിയായ് മേവും.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *