ജീവിതക്കണ്ണാടി

Posted by & filed under കവിത.

 

 

 

കണ്ണാടി പോലെത്തന്നെ ജീവിതം ചിരിച്ചെന്നാ-
ലിങ്ങോട്ടും ലഭിച്ചിടും, കരഞ്ഞാൽ കരയിയ്ക്കും
എന്നുമേയുടഞ്ഞങ്ങുപോയിടാമുപേക്ഷിച്ചി, –
ട്ടെന്തുമേയിതിനുള്ള കാരണമായ് മാറിടാം.

എങ്കിലുമറിയുന്നു, എന്നെ നീ പലവിധം
ഭംഗിയായ് പുറമേയ്ക്കു കാട്ടിടുമെന്നാകിലും
എന്റെയുള്ളിനെക്കാണാൻ, ഞാനാരെന്നറിയുവാൻ
തെല്ലുമേ നിനക്കാകാ, യെന്നുള്ള സത്യത്തിനെ.

എന്റെ ശൈശവം, ബാല്യം, കൌമാരം , മധുരിയ്ക്കും
യൌവന, മെൻ ജീവിതത്തിൻ ധന്യമുഹൂർത്തങ്ങൾ
എല്ലാമേ കണ്ടെന്നാലുമൊന്നുമേ മനസ്സിൽ നീ
തെല്ലു നേരത്തേയ്ക്കെന്തേ വച്ചില്ല, വീണ്ടും കാണാൻ.

ഇന്നിനെ മാത്രം കണ്ടു ജീവിയ്ക്കാൻ പഠിച്ചതോ
നന്നു നിൻ ചിന്താഗതി, യിന്നിന്റെ പ്രതീകം താൻ
എങ്കിലും മറക്കാതെ വന്നിടുന്നല്ലോ എന്റെ
വെള്ളിനാരിഴ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുവാൻ, പ്രിയ സഖീ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *